Waarom de verwarmers voor handdoekenroeden vaak kapot gaan (en hoe we dat oplossen)
De meeste verwarmers voor handdoekenroeden gaan niet kapot door het versleten worden van de verwarmer zelf. Ze gaan kapot op het punt waar de draden met de verwarmer verbonden zijn.
Het probleem is dat wanneer er een infraroodverwarmer op hoge temperatuur wordt gebruikt, de draden flink worden belast. Veel merken negeren de kleine openingen waar de draden met de verwarmer in contact komen. Hierdoor kunnen vocht en hitte schade toebrengen aan de draden.
Langzame schade
Hitte doet meer dan alleen de handdoeken drogen; ze tast ook de isolatie aan. Als een fabrikant goedkope hitte-afsluitende materialen gebruikt, zullen deze na verloop van tijd broos en gebarsten raken.
Zodra dit gebeurt, ontstaat er een kortsluiting. In feite wordt er dan een pad gecreëerd voor elektriciteit die nergens anders naartoe moet gaan. Dit gebeurt vooral bij verwarmers die de hele dag aan en uit worden gezet. Het constante uitzetten en inkrimpen van de draden zorgt er namelijk voor dat de afsluitingen beschadigd raken. Het is net alsof je een paperclip steeds heen en weer buigt tot hij breekt.
De juiste manier om dit te voorkomen
Om kortsluitingen te voorkomen, doen we het op een andere manier. We gebruiken geen gewone lijm, maar speciale hoogtemperatuurbestendige materialen en keramische/ metalen afsluitingen. Deze materialen uitzetten en krimpen op dezelfde manier als de kwarts- of halogeenbuizen. Hierdoor blijven alle onderdelen samen en gaan ze niet kapot.
Maar je kunt dit niet zomaar doen. Er is een precies gecontroleerde omgeving nodig om deze materialen te laten drogen. Als de temperatuur zelfs maar een beetje afwijkt, zal de afsluiting krimpen en ontstaat er een microscopisch klein gat. We zorgen ervoor dat de draden volledig worden afgesloten. Geen zuurstof, geen vocht, geen oxidatie van de koperen kern. Op deze manier voorkomen we dat de draden beschadigd raken.
Eén ding om in gedachten te houden
Er is een trade-off: deze hoogwaardige afsluitingen maken de draden steviger. Je kunt ze niet zomaar buigen of in een smalle hoek drukken, zoals je met goedkope, onbeschermde draden kunt doen. Als je ze te veel dwingt, kan het materiaal breken.
Als je het interne frame ontwerpt, moet je genoeg ruimte lassen voor de draden. Een natuurlijke boogadius zorgt er namelijk voor dat de afsluitingen het hele leven lang intact blijven. Simpel toch?